
Tyrrell Ford 018 #4 S. Nakajima 6th Place USA GP 1990 Minichamps 1:18
Oszczędzasz 105,00 zł
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 730,00 zł

Oszczędzasz 70,00 zł
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką: 610,00 zł
TL;DR: Minichamps odwzorowuje Tyrrella Forda 018 numer 4 Jeana Alesiego z Grand Prix Japonii 1989 w skali 1:18, diecast. Model dokumentuje debiutancki sezon Alesiego w Formule 1 oraz erę naturalnie zasysanych silników Cosworth DFR, tuż po zakazie stosowania jednostek turbo w regulaminie.
Jean Alesi zadebiutował w Tyrrellu w połowie sezonu 1989, a Grand Prix Japonii, jedna z ostatnich rund kalendarza, pokazuje go już jako w pełni zadomowionego w zespole kierowcę. Model 018 w tej konfiguracji reprezentuje ostatni pełny sezon epoki silników naturalnie zasysanych przed powrotem regulaminowych zmian w kolejnych latach.
Tyrrell 018, zaprojektowany pod kierunkiem Harveya Postlethwaite'a, był konstrukcją przejściową w momencie, gdy regulamin Formuły 1 wymuszał powrót do silników bez turbodoładowania po latach dominacji jednostek doładowanych. Numer 4 przypisany Alesiemu umieszcza go jako drugiego kierowcę zespołu, obok bardziej doświadczonego partnera, co Minichamps odwzorowuje w konfiguracji z Grand Prix Japonii, jednej z ostatnich rund sezonu 1989 rozgrywanej na torze Suzuka.
Model zachowuje wąskie, klinowe nadwozie typowe dla przełomu lat 80 i 90, z niskim, konwencjonalnym nosem, jeszcze przed wprowadzeniem wysoko umieszczonych rozwiązań, które kilka lat później zmieniły wygląd bolidów F1. Przednie i tylne skrzydło mają uproszczoną, jednopłatową geometrię charakterystyczną dla tej epoki, a kokpit odkryty, bez osłony halo, odzwierciedla standardy bezpieczeństwa obowiązujące w tamtym czasie.
Cosworth DFR, sprzedawany pod szyldem Ford, był naturalnie zasysanym silnikiem V8 o pojemności 3,5 litra, opracowanym specjalnie na sezon 1989, gdy FIA ostatecznie wycofała jednostki turbo z regulaminu. Minichamps odwzorowuje tylną część nadwozia 018 z widocznym układem wydechowym i chłodnicami olejowymi umieszczonymi po bokach silnika, elementy, które w tej epoce nie były jeszcze skryte pod aerodynamiczną osłoną w takim stopniu jak w późniejszych bolidach.
Brak turbodoładowania oznaczał też inne proporcje tylnej części nadwozia, węższej i niższej niż u bolidów z poprzednich sezonów, co model zachowuje w skali. Felgi z tamtej epoki mają prostszy, mniej rozwinięty wzór szprych niż współczesne odpowiedniki, a opony są węższe, odpowiadające ówczesnym standardom Goodyeara jako jedynego dostawcy ogumienia w serii.
Modele z przełomu lat 80 i 90 stawiają przed producentami inne wyzwania niż współczesne bolidy: mniej warstw karbonu widocznych na powierzchni, prostsze linie aerodynamiczne, ale też mniej dokumentacji referencyjnej dostępnej publicznie niż w przypadku bolidów z ery internetu. Minichamps, obecny na rynku modeli F1 od dekad, dysponuje archiwalną dokumentacją z tamtego okresu, co pozwala na odwzorowanie detali takich jak dokładny odcień koloru czy rozmieszczenie naklejek sponsorskich Data General i innych partnerów zespołu. Dla kolekcjonera szukającego modeli historycznych, taka staranność dokumentacyjna ma większą wartość niż w przypadku bolidów bieżącego sezonu.
Ten model dobrze komponuje się z późniejszymi bolidami Alesiego, tworząc chronologię wczesnej kariery kierowcy, który później stał się jednym z bardziej charyzmatycznych zawodników swojego pokolenia. Sezon 1989 w Tyrrellu, choć nie przyniósł spektakularnych wyników, był punktem wyjścia dla dalszej kariery w topowych zespołach kolejnej dekady. Dla kolekcjonerów budujących zestawienie klasycznych bolidów z ery naturalnie zasysanych silników, ten model stanowi solidny, historycznie udokumentowany element, niezależnie od tego, czy priorytetem jest sam kierowca czy technika epoki.